Język w Quebecku- Inny Francuski

Kiedy zastanawiasz się, w jakich krajach mówi się po francusku, prawdopodobnie pierwsze, co przychodzi Ci do głowy, to Francja. Ma to sens - wskazówka jest nawet w nazwie! Po francusku mówi się jednak w ponad 50 różnych krajach, w tym w Kanadzie, gdzie francuski jest językiem urzędowym.Czym się odróżnia kanadyjski francuski? No cóż, technicznie to ten sam język, ale większość ludzi powiedziałaby, że francuski kanadyjski to odrębny język ze względu na akcent i specyficzne wyrażenia, których używają Kanadyjczycy. W Kanadzie mówi się po francusku głównie w Quebec, regionie na Wschodzie Kanady.Jeśli zamierzasz uczyć się kanadyjskiego francuskiego przez Internet, solidne podstawy języka francuskiego pomogą Ci postawić pierwsze kroki, zanim skupisz się na nauce francuskiego używanego w Quebec. Staraj się poznawać zwroty, które są przydatne, praktyczne i których możesz od razu użyć w praktyce - np. "dzień dobry" po francusku w Kanadzie to "bon matin". W Kanadzie zwroty "mon chum" i "ma blonde" oznaczają tyle, co "mój chłopak" i "moja dziewczyna". We Francji byłyby to odpowiednio "mon petit ami/ma petite amie".Dlaczego i jak francuski Quebec różni się od francuskiego metropolitalnegoMożna powiedzieć, że francuski metropolitalny (lub francuski standard europejski) i francuski quebecki (lub francuski kanadyjski), choć oba są zakorzenione we wczesnym klasycznym francuskim klasycznym, są dwiema odmiennymi odmianami francuskiego. Przegląd historii tego, jak język francuski powstał w Kanadzie, pomoże nam lepiej zrozumieć różnice między metropolitą a francuskim Quebec […]Metropolita francuski ewoluował bezpośrednio ze swoich europejskich korzeni. Chociaż widać, że ma kilka wpływów z sąsiedztwa języków obcych, takie wpływy są subtelne, a nawet ledwo zauważalne, w mówionym języku metropolitalnym. Z drugiej strony, pod silnym wpływem Brytyjczyków i pobliskich Stanów Zjednoczonych, francuski Québec wyświetla większą liczbę przyjętych angielskich słów, szczególnie w nieformalnym mowie kanadyjskiej.Jest prawie pewne, że dwie odmiany francuskie, gdy się je wypowie, będą miały różne akcenty i intonacje; podobnie jak angielski brytyjski i amerykański. Co ciekawe, zarówno pisany, jak i formalnie używany francuski québec, mają, z niewielkimi różnicami, tę samą strukturę i reguły gramatyczne jak francuski metropolitalny. Kiedy nieoficjalnie mówi się Québécois, różnice między obiema odmianami francuskimi stają się oczywiste. Francuski Kanadyjczyk na ogół nie będzie miał problemu z komunikacją z kimś, kto mówi po francusku metropolitalnie, chociaż może on nieco dostosować swój akcent, aby go zrozumieć.Ze swej strony europejscy francuskojęzyczni z łatwością zrozumieją formalne mówione québécois, ale mogą się mylić z nieformalnym mówionym québécois. Powodem tego jest to, że nieformalny francuski Québec używa idiomów, słów, odniesień kulturowych i wyrażeń, które są nieznane osobom posługującym się francuskim językiem metropolitalnym.Jeśli chodzi o wpływ języka angielskiego na francuski w Quebecu, to można wymienić dwa rodzaje słów i wyrażeń, w których wyraźnie obserwujemy te wpływy. Pierwsze to słowa wzięte bezpośrednio z języka angielskiego i dostosowane do zasad gramatyki francuskiej. W grupie tej spotkamy czasowniki, np.:

• crouser (od angielskiego to cruise – podrywać), zamiast francuskiego draguer;
• flasher (ang. to flash – dawać znak światłami) zamiast francuskiego clignoter;
• caller (ang. to call – wołać) w miejsce francuskiego czasownika appeler.

W grupie tych słów są również rzeczowniki, np.:

• toune (ang. tune – melodia) zamiast mélodie;
• moppe (ang. mop) zamiast serpillière.

Druga grupa to wyrażenia tłumaczone słowo w słowo z języka angielskiego, jak np.:

• bas-de-ville (ang. downtown – centrum) zamiast francuskiego le centre-ville;
• chien chaud (ang. hot dog);
• melon d’eau (ang. watermelon – arbuz) zamiast francuskiego pastèque;
• pâte à dents (ang. toothpaste – pasta do zębów) zamiast dentifrice.