Ciekawostki związane z musicalem,teatrem, przesądami teatralnymi i.t.p- Historia musicalu

Witajcie kochani. W dzisiejszej notce pogadamy sobie o tym,czym dokładnie jest musical,kiedy powstał i inne takie rzeczy. Więc bez zbędnego pitu pitu
Musical – forma teatralna, łącząca muzykę, piosenki, dialogi i taniec. Ładunek emocjonalny dzieła – humor, patos, miłość, gniew – podobnie jak sama opowieść, jest wyrażany poprzez słowa, muzykę, ruch i aspekty techniczne przedstawienia, tworząc jedną, spójną całość. Od początków XX wieku produkcje teatru muzycznego są nazywane po prostu "musicalami". Wcześniejszą podobną do musicalu formą widowiska była extravaganza.Musicale są wykonywane na całym świecie. Mogą być wystawiane na wielkich scenach, jak wysokobudżetowe produkcje teatrów na West Endzie w Londynie czy Broadwayu w Nowym Jorku lub w mniejszych teatrach awangardowych, na Off-Broadwayu lub jako produkcje lokalne, wyjazdowe, w amatorskich grupach szkolnych, teatrach i innych przestrzeniach wykonawczych. Oprócz Wielkiej Brytanii i Ameryki Północnej istnieją inne prężnie działające sceny musicalowe w wielu krajach Europy, Ameryki Łacińskiej, Australii i Azji.Definicja musicalu

Współczesny musical jest formą eklektyczną i wielotworzywową. Korzysta z różnych gatunków muzycznych (od hard rocka przez jazz, calypso, rap aż do muzyki poważnej) i różnych rodzajów tańca (od baletu klasycznego po taniec współczesny i stepowanie). W produkcjach musicalowych na porządku dziennym jest użycie efektownych i monumentalnych dekoracji, technik multimedialnych i pełnego nagłośnienia akustycznego. W musicalach występują różnorodne typy orkiestr – od niewielkich combo (np. Grease, Chicago, Rent), aż po duże orkiestry musicalowe (np. Miss Saigon, Taniec wampirów, Upiór w operze).

Musicale mają różny czas trwania. Wahają się od krótkich, jednoaktowych przedstawień, do wielu aktów i kilku godzin trwania (lub nawet przedstawień wielospektaklowych); jednakże większość musicali trwa od półtorej do 3 godzin. Musicale są zazwyczaj przedstawiane w dwóch aktach z jednym, 10-20-minutowym antraktem. Pierwszy akt jest najczęściej dłuższy od drugiego, wprowadza wszystkie główne postaci i większość warstwy muzycznej, często kończy się wstępem do konfliktu dramatycznego czy komplikacji fabuły. Drugi akt może wprowadzać kilka piosenek, jednak zazwyczaj tylko przywołuje ważne tematy muzyczne i rozwiązuje konflikty dramatyczne. Musical fabularny (ang. book musical) jest na ogół konstruowany na podstawie 4 do 6 głównych tematów muzycznych, które powracają w późniejszych etapach spektaklu, choć czasem może zawierać zbiór piosenek niezwiązanych ze sobą muzycznie w sposób bezpośredni. Dialogi mówione generalnie występują pomiędzy utworami muzycznymi, choć może mieć zastosowanie „dialog śpiewany”, bądź recytatyw, zwłaszcza w musicalach śpiewanych w całości, jak Jesus Christ Superstar, Les Misérables, Notre Dame De Paris i Evita. W ostatnich dekadach na Broadwayu i West Endzie wystawiono kilka krótszych musicali jednoaktowych.
Fabuła musicalu może być pomysłem własnym jednoaktowych autora lub adaptacją powieści (Notre Dame de paris,Wicked i Man of La Mancha), sztuki teatralnej (Hello, Dolly!), klasycznej legendy (Camelot), wydarzenia historycznego (Evita), czy też filmu (The Producers i Hairspray). Z drugiej strony wiele spośród popularnych teatralnych produkcji musicalowych zostało zaadaptowanych na film muzyczny, jak na przykład The Sound of Music, West Side Story, My Fair Lady, czy Chicago.
Musical fabularny

Musical XX wieku – musical fabularny (ang. book musical) definiuje się jako spektakl muzyczny, w którym piosenki i taniec są w pełni zintegrowane, tworząc dobrze napisaną historię z poważną dramaturgią, który jest zdolny do wywołania nie tylko śmiechu, ale i innych prawdziwych emocji^[2].

Trzy główne składniki musicalu fabularnego to muzyka, teksty piosenek i scenariusz (ang. book). Pojęcie scenariusz odnosi się w musicalu do historii, rozwoju postaci, struktury dramatycznej wraz z dialogami mówionymi. Scenariusz może się jednak odnosić do dialogów i tekstów piosenek jednocześnie, używa się wówczas (na wzór opery) określenia libretto (wł. "mała książka"). Muzyka i teksty piosenek tworzą partyturę musicalu. Interpretacja musicalu przez kierownictwo artystyczne poszczególnych produkcji silnie wpływa na sposób jego prezentowania. W jego skład wchodzą: reżyser, kierownik muzyczny/dyrektor artystyczny, zwykle choreograf, a czasem także i orkiestrator. Musical kształtowany jest także przez techniczne jego aspekty, jak scenografia, kostiumy, rekwizyty, oświetlenie sceniczne i dźwięk, które zwykle ulegają zmianom w kolejnych produkcjach. Niektóre słynne elementy produkcji mogą jednak zostać zachowane z oryginału, jak na przykład choreografia Boba Fosse'a w musicalu Chicago.

W musicalu fabularnym najbardziej dramatyczne momenty wyraża się poprzez śpiew. Funkcjonuje zasada: "gdy emocje stają się zbyt silne, by je wypowiedzieć, zaśpiewaj; kiedy są zbyt silne, by je wyśpiewać, zatańcz." W musicalu fabularnym piosenka jest skrojona dla danej postaci i jej pozycji dramaturgicznej; były jednakże okresy w historii musicalu (np. od 1890 do 1920 roku), kiedy integracja opowieści z muzyką była osłabiona. Krytyk New York Times, Ben Brantley określił ideał piosenki musicalowej recenzując wznowienie musicalu Gypsy z 2008 roku: „Piosenki są idealnie scalone z postaciami, zdarza się to w tych rzadkich momentach, kiedy musicalom udaje się sięgnąć celów, dla których w ogóle istnieją”^[3]. Zwykle znacznie mniej słów wyśpiewuje się w trakcie 5-minutowej piosenki, niż pada ich w 5-minutowym dialogu. Jako że musical generalnie poświęca więcej czasu muzyce, niż dialogom, jest mniej czasu na rozwój dramatu w musicalu, niż w zwykłej sztuce o podobnym czasie trwania. Pisarze są więc zmuszeni dokonać trudnej sztuki rozwoju postaci i fabuły wewnątrz skompresowanej natury musicalu.Historia

Musical jest jedyną rdzennie amerykańską formą teatralną^[5] , która dzięki Stanom Zjednoczonym stała się popularna na całym świecie. U źródeł musicalu leżą przede wszystkim gatunki takie jak: wodewil, rewia, burleska i minstrel show. W latach 20. XX wieku teatr amerykański zyskuje swoją odrębną tożsamość (kształtuje się dramat amerykański). Po tym, jak w 1924 pojawił się pierwszy utwór George'a Gershwina "Lady Be Good", w 1943 powstał pierwszy musical fabularny (badacze określają go jako pierwszy prawdziwy musical) Oklahoma! Rodgersa i Hammersteina^[5].

Ciekawostki związane z musicalem,teatrem, przesądami teatralnymi i.t.p- Początki instytucji teatru

Witajcie znowu kochani moi. Tak jak obiecałam dziś omówimy sobie początki instytucji jaką jest teatr. A mianowicie omówimy sobie kilka kwestii,dokładnie nie wiem,ile ich będzie ale każda z nich będzie ponumerowana.

1. Czym tak w zasadzie jest teatr?
   Teatr – rodzaj sztuki widowiskowej, w której aktor lub grupa aktorów na żywo przedstawia sztukę dla zgromadzonej publiczności. Terminem teatr określa się też sam spektakl teatralny lub budynek, w którym odgrywane jest przedstawienie.
2. rodzaje widowisk teatralnych:
   -przedstawienie dramatyczne (może też zawierać elementy innych rodzajów widowisk teatralnych)
   -opera, pierwotnie opera seria (poważna), od XVII wieku także komiczna
   -operetka – z mniej skomplikowaną fabułą niż opera, z niej wykształciły się gatunki współczesne: śpiewogra i musical
   -balet, który wykształcił się z komedii dell’arte i widowisk jarmarcznych
   -pantomima – oparta wyłącznie na geście, mimice, ruchu, z wyeliminowanym słowem
   -teatr plastyczny – opierający się na plastyce ruchu, dekoracji i sposobie wyrażania się (por. np. twórczość Józefa Szajny i Henryka Tomaszewskiego).
   -teatr postdramatyczny- teatr, który dąży do istnienia poza dramatem
3. rodzaje teatrurepertuarowy
   impresaryjny
   bulwarowy
   ogródkowy
   radiowy i teatr telewizyjny
   uliczny
   teatr objazdowy
   szkolny
   lalkowy – przy zastosowaniu marionetek, kukiełek, pacynek, sycylijek (lalek z uchwytami u głowy, pleców i rąk za które aktor trzyma lalkę) oraz teatr cieni
   muzyczny
   bibliodrama
4. Kto wymyślił teatr?
   Grecy 
   5.Po co?
   Nie będę wam tego tłumaczyć tak jak nauczyciele w szkole,ja wam powiem tak :Bo mieli taki kaprys.

Ciekawostki związane z musicalem,teatrem, przesądami teatralnymi i.t.p

Witajcie,kochani. Jak widzicie,zaczynam drugą mini-serię postów na tymże blogu. Tym razem, jak widzicie, o musicalach,teatrze,przesądach teatralnych i tym podobnych sprawach. Pomyślałam,że na pierwszy ogień pójdzie kilkanaście przesądów teatralnych.
Wśród przesądów teatralnych królują zakazy, nakazy, ostrzeżenia, a także zapowiedzi. Dotyczą zachowań nie tylko aktorów, ale również widowni. Dlatego warto je poznać, aby nie przynieść pecha aktorowi, sztuce czy też teatrowi.najczęściej spotykane przesądy i zwyczaje teatralne to:

1. Przed premierą należy kopnąć aktora na szczęście. BYLE NIE ZA MOCNO...
2. Nie wolno klaskać na próbie generalnej. Bo w przeciwnym przypadku premiera spektaklu będzie jedną wielką klapą 
3. Udana próba generalna wróży nieudaną premierę
4. Dobrze wróży rozpoczęcie premierowego przedstawienia z 13-to minutowym opóźnieniem.No chyba,że widzowie są bardzo niecierpliwi...to nawet 2 minuty opóźnienia wróżą źle 😅
5. Aktorzy przychodzący na spektakle kolegów nie powinni siadać bliżej niż w czwartym rzędzie.tak,coby kolegów nie rozpraszać.
6. Remont teatru wróży zmianę dyrektora,ale powiem wam coś w tajemnicy...w drugą stronę też to może działać ;) 
7. Spotkanie ze starymi kobietami w drodze do teatru przynosi pecha aktorowi.No i to jest kwestia sporna,w jakim wieku dla kogo jest "Stara kobieta", dla niektórych to jest to kobieta po 50 (na przykład dla większości mojego pokolenia...niestety) a dla niektórych po 90...
8. jeśli aktorka przez przypadek pomaluje sobie zęby szminką to wróży jej to nową, wielką rolę (ciekawa jestem czy kolor szminki ma tu jakieś znaczenie)
9. O swoim teatrze mówi się tylko dobrze, nawet jeśli rychło zamierza się zmienić teatr
10. Nie gwiżdże się na scenie. Bo samemu można zostać wygwizdanym
11. W przypadku aktorów pieniędzy nie należy brać przed wykonaniem pracy. Bo to może grozić nawet ostatnią robotą w życiu
12. absolutnie nie wolno iść za potrzebą przed wejściem na scenę, bo traci się "napięcie w oczach"
13. Poza tym przyjęło się, że na scenie podczas prób nigdy nie mówi się "ostatni raz", tylko "jeszcze raz kończymy". Słowo "ostatni" nie wróży nic dobrego
14. W teatrze nie wypowiada się też głośno słowa "Hamlet", mówi się "ta sztuka"
    No i z przesądów teatralnych, tych ciekawszych,to by było na tyle.
    Następny post będzie o tym,kto,kiedy i po co zapoczątkował instytucję teatru 

(Bardzo) Spóźnione życzenia dla dwóch Lutowych solenizantek

Witajcie kochani. Tak jak obiecałam piszę dla was zaległą notkę,która miała pojawić się już w lutym,A będzie to notka o dwóch naszych pięknych Paniach z musicalu,czyli Julci i Helene. A mianowicie będzie to (dość spóźniona) notka urodzinowa,bo obie Panie urodziły się w Lutym,Julie-5 a Helene- 26. Ale do rzeczy. Tak jak w przypadku Daniela wczoraj, tak i tym razem przybliżę wam Historię początku kariery obu Pań po Kolei i złożę im symboliczne życzenia. W gwoli ścisłości jeszcze-Helene skończyła 26 lutego 49 lat, za to Julcia 5.02 skończyła 39 lat. No więc zaczniemy może od młodszej z Pań,czyli Julki. francuska piosenkarka. Zadebiutowała w wieku 16 lat w oryginalnej obsadzie musicalu Notre-Dame de Paris w roli Fleur-De-LysPierwszym, który uwierzył w jej głos był Lenny Kravitz, który zaprosił ją (13-latkę) do udziału w nagraniu dwóch piosenek („...nie bardzo zdawałam sobie sprawę co to oznacza, znałam go, bo moja siostra słuchała jego płyt, ale byłam dzieckiem, nie rozumiałam, więc nie było między nami tej bariery podziwu. Nie powiem że to mój najlepszy przyjaciel, bo to by było kłamstwo, ale te kilka godzin wspólnej pracy to wspaniałe wspomnienia...”). Jako 16-latka trafiła na eliminacje do musicalu Notre Dame de Paris, przeszła przesłuchania, ale potem narodził się problem. Luc Plamondon i Richard Cocciante musieli błagać jej rodziców, żeby zgodzili się na udział córki w tym przedsięwzięciu. Zwłaszcza Luc tłumaczył się jej mamie z dwuznacznego i dość śmiałego tekstu piosenki „La monture”. Jednak się udało („...Znowu nie bardzo rozumiałam, co to będzie. Nie ogarniałam tego. Powiedzieli mi: za rok zagrasz na scenie. Nagraliśmy album i przez pół roku nic się nie działo. Ale gdy na 3 miesiące przed premierą zobaczyłam dekoracje, kostiumy i około setki osób pracujących przy tym spektaklu, dotarło do mnie jak to jest gigantyczne...”). W rok po premierze, w roli Fleur-de-Lys, gdy Helene Segara zachorowała, przejęła rolę Esmeraldy, którą z powodzeniem grała jeszcze rok. Potem wycofała się by skończyć liceum i nagrać płytę. Wcześniej Zenatti można było spotkać w supporcie Garou w czasie jego pierwszej trasy koncertowej. W miesiąc po premierze debiutanckiej płyty z rąk Garou odebrała nagrodę „Femme on l'or” w kategorii „Nadzieja roku”. Razem z Garou, Segarą, Fiorim i Lavoie uczestniczyła w nagraniu albumu Noel Ensemble wydanego w ramach walki z AIDS. W marcu 2004 Zenatti ruszyła w pierwszą samodzielną trasę koncertową, podbiła publiczność bezpretensjonalnym zachowaniem na scenie i poza nią.Julie Zenatti śpiewa mocnym i wyrazistym głosem, pasującym zarówno do szybszych piosenek, jak i do wolnych ballad, jej piosenki cieszą się dużą popularnością we Francji.
No to teraz Helene:
 francuska piosenkarka pop i aktorka, najlepiej znana z roli Esmeraldy we francuskim musicalu Notre Dame de Paris. Sprzedała ponad 10 milionów płyt.
Urodziła się na farmie dziadka w Six-Fours-les-Plages w departamencie Var. Jej ojciec Bernardo Rizzo miał włoskie pochodzenie, a matka Thérèse Kasbarian była ormiańskiego pochodzenia[4]. Gdy miała osiem lat, jej rodzice rozwiedli się. W wieku piętnastu lat opuściła szkołę i rodzinę. Następnie pracowała dorywczo jako pianistka w restauracjach Lazurowego Wybrzeża. W lutym 1990 roku, mając 18 lat urodziła swoje pierwsze dziecko, syna Raphaëla. W 1993 roku pojawił się pierwszy singiel "Loin", który w 1994 roku pozwolił jej zaistnieć w programie France 2 La Chance aux chansons.
W 1996, wraz z synem, przeniosła się do Paryża. Wkrótce poznała Bruno 'Orlando' Gigliotti, brata piosenkarki Dalidy, który zachęcił ją do jego kariery muzycznej. Pierwszy sukces odniosła w 1996 roku z singlem "Je vous aime adieu", pochodzącym z debiutanckiego albumu Cœur de verre. Kolejny singiel "Vivo per léi" (1997) w duecie z Andreą Bocellim przekroczyły nakład miliona egzemplarzy. Śpiewała na ścieżce dźwiękowej francuskiej wersji kreskówki Anastazja (1997).
W 1998 roku po wycofaniu izraelskiej piosenkarki Noi, została wybrana roli Esmeraldy, którą grała w latach 1998-2001 we francuskim musicalu Riccardo Cocciante Notre Dame de Paris u boku Garou, Patricka Fiori, Daniela Lavoie, Bruna Pelletiera, Lucka Mervila i Julie Zenatti.
W duecie z Garou zaśpiewała utwór "L'amour existe encore" (1998), nagrany na płycie Ensemble contre le sida. 22 stycznia 2000 roku otrzymała NRJ Music Award w kategorii francuska rewelacja roku.
8 października 2013 zdiagnozowano u niej rzadką chorobą autoimmunologiczną, która powoduje utratę wzroku prawego oka. Dzięki leczeniu kortyzonem, udało się ustabilizować wzrok 
No i z Faktów o tych dwóch pięknych paniach to by było na tyle. No to czas na symboliczne życzenia, No więc ja życzę obu paniom przede wszystkim zdrowia,zwłaszcza teraz...Szczęścia,sukcesów zarówno tych zawodowych i prywatnych i w ogóle Najlepszości że się tak wyrażę.

Życzenia dla Solenizanta...

No więc tak ,moi kochani, kolejny post na tym blogu z serii "SPECJALNE". A okazja nie byle jaka,bowiem nasz Ksiądz Frollo, Czyli Daniel Lavoie z dniem dzisiejszym skończył 71 lat. tym samym już około 53 lata jest muzykiem,bo jego przygoda z muzyką w zasadzie zaczęła się,gdy miał lat 18.
Daniel Lavoie zadebiutował jako muzyk w 1967 r. gdy wygrał eliminacje regionalne (Manitoba) w konkursie piosenki „Jeunesse oblige”, organizowanym przez Radio Canada w kategorii: wykonawca, kompozytor, autor tekstu.
W latach 1969-70 w grał na fortepianie w pubach i barach. W 1973 ukazał się jego pierwszy singiel „J'ai quitté mon île”, który odniósł sukces także w Brazylii i Portugalii. Jego album „Nirvana bleu” (1979) stał się bardzo popularny. Stał się ulubieńcem Teatru Montparnasse w Paryżu w 1980 r. Wielkim wydarzeniem była jego rola Frollo w bardzo udanym musicalu Notre-Dame de Paris (1998-99), a piosenka „Belle” wykonywana wraz z Garou i Patrickiem Fiori stała się hitemMimo,że mam świadomość,że Dan nigdy tego nie przeczyta to przecież nie wypada nie złożyć mu tutaj choć symbolicznych życzeń.
No więc ja ze swojej strony życzę temu Panu
Zdrowia przede wszystkim,szczęścia,spełnienia marzeń,jak najwięcej spotkań z przyjaciółmi,kiedy już obecna sytuacja się skończy,sukcesów w życiu zawodowym jak i prywatnym i w ogóle wszystkiego co najlepsze...
Zachęcam was,abyście też pisali życzenia w komentarzach jak i na oficjalnej stronie Daniela na Facebooku, ja na takowej stronie już mu życzenia złożyłam.
Jeszcze jutro możecie się spodziewać dwóch postów,bardzo już, zaległych. Choć nie wiem,czy nie połączę 2 krótszych w 1 dłuższy,bo będą one dotyczyć urodzin Pań z musicalu,a obie Panie urodziły się w lutym,z tym,że Julcia- 5 lutego a Helene-26. Ale zobaczę jeszcze jak to zrobię,tym czasem do jutra kochani. Trzymajcie się

Moje metody nauki francuskiego w domu

Hej kochani. Kolejna notka dziś,a co. Będzie ona o moich osobistych sposobach na naukę języka Francuskiego w domowym zaciszu. Jeszcze na kilka najbliższych dni,miejmy nadzieję,że nie tygodni, to może być przydatne. No więc pomyślałam,że wymienię wam z 5 moich sposobów na naukę tego pięknego języka samodzielnie poza szkołą.
1. Piosenki- podobno człowiek najwięcej uczy się języka obcego nie dzięki szkole,a słuchaniu piosenek. Mogę to potwierdzić na swoim przykładzie. U mnie w szkole przez pierwsze półrocze w ogóle nie używaliśmy podręczników do Francuskiego. Ja w tym czasie intensywnie słuchałam ( i dalej słucham równie intensywnie) piosenek Garou. Francuskiego się wcześniej nigdy nigdzie nie uczyłam. Na półrocze miałam ocenę "dobrą" czyli 4.
2. Seriale/filmy- Drugi świetny sposób na naukę, z seriali obcojęzycznych oglądanych w oryginale też można nieświadomie wychwycić ogrom słów,zwrotów...Polecam
3.Książki- Ale nie mówię tu o podręcznikach szkolnych,a o książkach Francuskich pisarzy,czytanych w oryginale. Na przykład Victor Hugo i "Katedra Marii Panny w Paryżu"...ja marzę o tym,żeby ją przeczytać w oryginale.Ale jest też mnóstwo innych francuskich pisarzy.
4.YouTube - Na YT można znaleźć zaskakująco dużą liczbę materiałów do nauki francuskiego online. Ja osobiście polecam kanał "Pan od Francuskiego".
5. I to jest metoda dla osób,które już trochę znają Francuski ale chciałyby poszerzyć swój zasób słownictwa,i też dobra dla osób,które; w przeciwieństwie do mnie, choć trochę znają się na muzyce...Spróbujcie napisać piosenkę po Francusku z pomocą słownika,generatora rymów...zobaczycie,ile w ten sposób możecie poznać nowych słów,zwrotów,wyrażeń...Przynajmniej na mnie działa 
No i tak, moi drodzy,to są moje sposoby na naukę języka francuskiego w domu.
Spodziewajcie się dziś jeszcze kilku notek,w tym jednej specjalnej...i dwóch zaległych specjalnych...

Język Francuski. Pisownia a wymowa, Francuski a nauka innych języków,i inne ciekawostki językowe cz.4

No to teraz na nasz tapet pójdą ciekawostki stricte językowe z kraju i języka Victora Hugo.

1. Najdłuższy francuski palindrom to ressasser (rozważać). Dla tych, którzy zapomnieli – palindrom to słowo, które brzmi tak samo czytane od tyłu.
2. Guérison (wyzdrowienie) i soigneur (fizjoterapeuta sportowy) to anagram. Jak widać czasami język tworzy pomysłowe zestawienia.
3. Istnieje kilka słów, które nie rymują się z żadnym innym: simple (prosty), quatorze (czternaście), meurtre (morderstwo), belge (belgijski), triomphe (tryumf), quinze (piętnaście), pauvre (biedny), larme (łza) a także goinfre (żarłok)
4. Wracając do ciekawych anagramów: indolore (bezbolesny) to anagram endolori (obolały).
5. Oiseaux (ptaki, czyt.: łazo) to siedmioliterowy wyraz, najdłuższy spośród słów, w których żadna litera nie jest wymawiana oddzielnie: o, i, s, e, a, u, x
6. W liczbie pojedynczej oiseau jest równocześnie najkrótszym francuskim wyrazem zawierającym wszystkie „czyste” samogłoski („y” to szczególny przypadek – jest to jednocześnie samogłoska, pół samogłoska i pół spółgłoska, w zależności od dźwięku, który wyraża)
7. Myślę, że jest to fajna ciekawostka, która prędzej czy później przyda się nie jednej osobie. Tym bardziej  biorąc pod uwagę popularność komunikowania się poprzez wysyłanie smsów i e-maili oraz związaną z tym oszczędnością miejsca (ograniczona liczba znaków).
   Mowa o skrótach używanych we francuskich smsach, zapisanych przy pomocy liter, cyfr i znaków. Dla niewtajemniczonych są to skróty trudne do rozszyfrowania, skomplikowane i zapewne niezrozumiałe. Miejmy nadzieję, że do dziś 🙂

          Je- G (Ja)

          A demain- @2m1 (Jutro)

Après-midi -aprM (Popołudniu)

A lundi -@l1di (Poniedziałek)

Aujourd’hui- auj (Dzisiaj)

A plus tard -@+ (Poźniej)

Maintenant ->mnt (Teraz)

Week-end -WE (Weekend)

Bien sûr -B1sur (Pewnie)

Bon après-midi -BAP (Miłego południa)

Coucou (hello)- cc (Hello)

Bonjour- Bjr (Dzień dobry)

Bonsoir- Bsr (Dobry wieczór)

Salut- slt (Cześć)

Bisou- biz (Całuję)

Qu’est-ce que tu fais ?- KesKe tu fé ? (Co robisz?)

Comment ça va ?- cmtcava ?(Jak leci?)

J’espère que tu vas bien ?- jSpR ktu va bi1 (Mam nadzieję że u ciebie w porządku?)

Quoi de neuf ? -Koi29 (Co nowego?)

Salut ça va ? moi je vais bien- Slt cv ? m jvb (Cześć, jak się masz? Ja czuję się dobrze)

Tu viens demain ? -Tu vi1 2m1 ? (Przyjdziesz jutro?)

Je t’appelle dès que je peux- J’tapLDKej’pe (Zadzwonię do Ciebie jak tylko będę mogła)

Pourquoi- pk (Dlaczego)

C’est pas grave -C pa grave (To nie ma znaczenia)

D’accord- Dac ou dak (Zgoda)

S’il te plaît- stp (Proszę)

Désolé -dsl (Przykro)

Excuser- XQzé (Przepraszam)

Qu’est-ce que c’est?- KesKe C (Co to jest?)

Ça y est- Ayé (Jest)

Beaucoup bcp (Wiele)

En plus En + (Więcej)

De la balle 2labal (=trop bien) (Za dużo)

Message msg (Wiadomość)

Qui ki (Że)

Quoi koi (Co)

Rien Ri1 (Nic)

En tout cas Entouk (W każdym razie)

No comment ne (Bez komentarza)

Occupé OQP (Zajęty)

Cadeau Kdo (Prezent)

Problème pb (Problem)
Impossible 1posibl (Niemożliwe)
Café Kfé (Kawa)
Cinéma 6né (Kino)
Maison Kaz (Dom)
musique Zik (Muzyka)
Restaurant Resto (Restauracja)
Train Tr1 (Pociąg)
Voiture KS (=caisse, langage familier) (Samochód)
Dictionnaire Dico (Słownik)
Travail Taf (Praca)
Je te l’ai déjà dit jeteléDjadi (Powiedziałam już)
Laisse tomber L’S tomB (Zapomnieć)
Rien à signaler ras (Nie zgłaszać)
Acheter HT (Kupić)
arriver ariV (Przybyć)
Décider D6D (Decydować)
Vas-y Vazi (Idź)
Pleurer sniff (Wąchać)
Vraiment vmt (Naprawdę)

Enervé NRV (Zirytowany)
Poniżej przykłady smsów wraz z ich tłumaczeniem:

Język Francuski. Pisownia a wymowa, Francuski a nauka innych języków,i inne ciekawostki językowe cz.3 Czyli Galicyzmy w języku Polskim

Witajcie,kochani.tak jak obiecałam w tej notce pogadamy sobie troszkę o Galicyzmach,czyli o słowach zapożyczonych do Polszczyzny z języka Francuskiego. Lista jest w sumie dość tęga,więc lecimy. Może na sam początek wypadałoby powiedzieć,skąd w ogóle w Polskim tak duża ilość Galicyzmów? bo mam świadomość,że nie wszyscy muszą to wiedzieć

Liczne francuskie wyrażenia i zwroty obecne w języku polskim wskazują na bliskie związki Francji i Polski. Aż trudno więc uwierzyć, że w XVII w. na polskich ulicach popularna była piosenka: „bij Francuzów bij wziąwszy dobry kij."

Tak ostro reagowano na profrancuską orientację w polskiej kulturze i gospodarce po przybyciu do Polski francuskiej królowej, Ludwiki Marii Gonzagi de Nevers w 1646 r.

Jak wiele królewskich małżonek Ludwika Maria, która dla dobra politycznych interesów swojego kraju poślubiła najpierw Władysława IV, a potem jego przyrodniego brata Jana Kazimierza, brak wpływu na życie osobiste kompensowała sobie wpływem na sferę kultury. Sprowadziła do Polski francuskich uczonych i duchownych, a jej dwórki wydawane były za polskich książąt i magnatów. Kolejne cegiełki do zbudowanego przez nią dzieła dołożyła następnie Maria Kazimiera d’Arquien zwana królową Marysieńką, żona Jana III Sobieskiego (panował w latach 1674-1696) która rozszerzyła wśród polskich elit znajomość francuskiej literatury. To właśnie za jej panowania Polacy pokochali bajki La Fontaine’a. XVIII wiek był w Polsce dla języka francuskiego jeszcze łaskawszy.

Wyrazy pochodzenia francuskiego  w języku polskim

Kiedy przyjrzymy im się, zauważymy, że dzielą się na :

• te które brzmią dokładnie tak jak ich francuski odpowiednik, ale różnią się od niego pisownią
• te których pisownia nie zmieniła się w stosunku do języka francuskiego, ale wymawiane są inaczej

Występują one licznie w wybranych dziedzinach. W szczególności tych, którymi  na przestrzeni wieków interesowały się polskie elity.

A przykłady? Proszę bardzo 

-perfumy- Od Francuskiego słowa parfum

-lazaret- tu nie znalazłam od czego pochodzi to słowo

-muszkiet- Z francuskiego mousquet ( Trzej muszkieterowie, z francuska-Les Trois Mousquetaires)-metresa-od Francuskiego słowa maîtresse,które mogło znaczyć zarówno kochankę,jak i nauczycielkę

-dama- od francuskiego słowa "Dame" 

-bukiet- od francuskiego słowa "bouquet"

-kadet- od Francuskiego słowa "cadet" oznaczającego "młodszy"

- Adres- z Francuskiego Adresse

-Biżuteria- po francusku bijoux

i wiele wiele innych. w ramach krótkiej ciekawostki dorzucę wam jeszcze,czy i, jeśli już,to jak to działa w drugą stronę. Chociaż w tą stronę jest chyba tylko jeden jedyny taki przykład...

Francuskie słowo meringue oznaczające bezę pochodzi podobno od polskiej nazwy słodkiego przysmaku jakim jest… murzynek. Co ciekawe, polskie słowo beza jest natomiast zapożyczeniem z języka francuskiego! Baiser oznacza pocałunek. Zatem polska beza to po prostu „całusek”.

Język Francuski. Pisownia a wymowa, Francuski a nauka innych języków,i inne ciekawostki językowe cz.2-Francuski a nauka innych języków

Witam was kochani w kolejnej notce na moim blogu. Dziś porozmawiamy sobie o tym, czy znajomość języka Francuskiego pomaga w nauce innych języków,a jeśli tak to jakich konkretnie. A następna notka będzie o galicyzmach w naszym własnym języku. No ale już dość gadania. 
Znajomość języka francuskiego to doskonała podstawa do nauki kolejnych języków, zwłaszcza romańskich. Znacznie łatwiej przyswoisz sobie język hiszpański, włoski, rumuński czy portugalski, w których znajdziesz mnóstwo zapożyczeń, podobne reguły i zasady gramatyki oraz wymowy.
Niestety nie znalazłam jakiegoś spisu Galicyzmów w wymienionych językach,więc tego tu nie będzie. Ale obiecuję,że nadrobimy w następnej notce,bo w Polskim Galicyzmów trochę jest,i tu akurat dysponuję dość konkretną listą.
Także do następnego.
                                            

Język Francuski. Pisownia a wymowa, Francuski a nauka innych języków,i inne ciekawostki językowe cz.1 -Pisownia a wymowa

Witajcie,kochani moi, dziś znów porozmawiamy sobie o języku Francuskim. Będzie to wstęp do mini-serii o najromantyczniejszym języku świata,którą to zamierzam teraz prowadzić na tym blogu. Zajmę się tu wieloma aspektami tego języka. Jednak dziś na warsztat wezmę sobie kwestię chyba najbardziej podstawową, a mianowicie różnice między pisownią a wymową. " Błahostka" powiecie...ale nie dla wszystkich, niektórym ten artykuł może naprawdę wiele rozjaśnić. Gramatyka języka francuskiego często budzi popłoch wśród osób, które zetknęły się z nauką tego języka. Warto wiedzieć, że podstawy gramatyczne współczesnego języka miłości nie zmieniły się znacząco od… XVII wieku. Tryby i czasy są bardzo rozbudowane, a język pisany tak bardzo różni się od mówionego, że wiele osób rozdziela całą naukę języka na dwa segmenty – pisania i mówienia.
Może na tapet weźmiemy sobie 3 kategorie słów : łatwe,średnie i te już trudniejsze, z różnych dziedzin życia.
Łatwe:
- Oui- no cóż,słowo niby proste,oczywiście jego poprawna wymowa to "łi"
- Bonjour- wydaję mi się,że,mimo,że jest to jedno z najprostszych słów w języku francuskim to przysparza spore problemy. Otóż powinno się je wymawiać " BĄŻUR"
-je t'aime- Kolejne słowo proste, ale większość ludzi,którzy go używają...Robią to Źle.
Wymowa tego słowa to wszak " ŻE TEM"  a nie,jak się niektórym wydaję,"ŻE TĘ"...a "je" trzeba wymówić coś pomiędzy e a y...Spróbujcie puścić w tłumaczu,zrozumiecie o co chodzi
- Notre- Któż by nie kojarzył Katedry Notre Dame? Założę się,że kojarzy ją każdy; ale założę się też,że dość sporo ludzi źle wymawia jej nazwę... I tu,mimo,że miałam mówić tylko o słowie "Notre "- czyli "nasza" to omówimy sobie też i drugi człon nazwy katedry czyli "Dame" co po polsku tłumaczyć można na " Pani"...ale już całą nazwę katedry można tłumaczyć na " Matka Boża"...Ale dobrze, odchodzę od tematu... Słówko "Notre" nie jest takie jasne w wymowie,bo słyszałam już i wersje bez E na końcu i jednak Z E na końcu...ale przy " Dame" już na 100% to "e" zniknąć musi
- Beaucoup- Kolejne proste i krótkie słowo,a nam,polakom tylu problemów potrafi nastręczyć...a można wymawiać je,po prostu "Boku"
- Vent- no cóż,wiatr w języku francuskim jest słowem specyficznym,bo z 4 liter w pisowni, w wymowie robią nam się 2,bo słowo to wymawia się "WĄ"
-cheveux-słowo włosy wymawia się mniej więcej "Szewy"
-rue- Ulica po Francusku to również łatwe słowo,wymawiać to można po prostu jako "ru"
średnie:
-Jardin- wymowa słowa ogród,w języku Wiktora Hugo,może być bardzo nieoczywista. A wymawia się je " Żardę"
- Maison-  Kolejne słowo,którego wymowa nie jest wcale aż tak oczywista,a wymawia się je " Mezą"
- Chanson- Słowo "piosenka" jest bardzo proste do wymówienia,a wymawia się je mniej więcej "Sząsą"
- fatigue- zmęczenie po Francusku również wymawia się bardzo łatwo,bo "Fatig". Od tego słowa prawdopodobnie pochodzą słowa "fatyga" i "sfatygowany" w języku Polskim,ale o Galicyzmach w języku Polskim opowiemy sobie kiedy indziej
- faux pas,najzwyczajniej w świecie można czytać jako" fo pa"
-Chapeau bas- Możemy to przeczytać po prostu "szapo ba" i wielkiej tragedii nie będzie
-femme fatale- jest to z pozoru trudne do przeczytania dla niektórych z nas...bo ja już na prawdę różne wersje słyszałam,a czyta się to po prostu "Fam Fatal"
-déjà vu- też, z pozoru proste,ale większość ludzi nie wie,jak to wymówić w 100% poprawnie, bo otóż moi drodzy...Nie wymówimy tego "Deża wu", a raczej już bardziej poprawne będzie "Deża wi", choć w zasadzie powinno to być coś pomiędzy właśnie u a iNo i teraz moi kochani,dla was to będzie na prawdę niezła jazda bez trzymanki,bo teraz omówimy sobie nie pojedyncze słowa. Znaczy...tak poniekąd.Omówimy sobie nazwy kilku marek,które Polacy wymawiają...krótko mówiąc,źle. To co,zaczynamy?
Trudne: 
-Carrefour- No już nie utrudniajmy sobie życia i czytajmy to tak,jak czytać się powinno, czyli "Karfur"...
- Auchan- Wersji wymowy nazwy tego sklepu w wykonaniu Polaków słyszałam chyba z 50...i każda zła. A powinno się to czytać najzwyczajniej w świecie Albo "Oszą" albo "Oszo"...
-Leroy Merlin-...Polacy chyba szczególnie źle wymawiają nazwę tego sklepu...Co jest trudnego w powiedzeniu "Lerła Merlę"? 
-Intermarché- Druga sieć sklepów Francuskich,której nazwę źle wymawianą przez Polaków słyszę bardzo często. No otóż nie wymawia się tego tak jak się piszę,wymawia się to "Ętermarsze" bo in po francusku czyta i wymawia się jak Ę...
-Decathlon- No nic prostszego, no "DEKATLĄ" po prostu no...
-Bourjois- No to teraz coś dla pań,czyli znana marka kosmetyczna. Z błędną wymową tejże raczej się nie spotkałam,ale myślę,że warto o niej wspomnieć tak dla zasady,żeby na prawdę nikt wątpliwości nie miał. A wymawia się to "Burżua"
-Givenchy- marka perfum francuskich...więc zgodnie z zasadami tegoż języka wymawiamy ją "żiwąszi"
-Louis Vuitton- No of course, wymawiamy :lui witą
-Yves Saint Laurent- oczywiście poprawna wymowa nie brzmi inaczej niż "if san lorą"
No i tyle.
W następnej notce będzie coś o tym,czy francuski ułatwia naukę innych języków,a jeśli tak to jakich. W ogóle szykujcie się na maraton,ponieważ ze względu na koronawirusa mam 2 tygodnie przerwy od liceum